Een transactie komt tot stand tussen een kaarthouder en een acceptant en kent in principe drie fases: de authenticatie, de autorisatie en de verwerking.

Authenticatie
Authenticatie is er op gericht om de echtheid vast te stellen van de creditcard, van de kaarthouder en soms in online situaties ook van de acceptant. Authenticatie van de creditcard vindt plaats door in een POS situatie de gegevens uit de magneetstrip of de chip te controleren. Authenticatie van de kaarthouder vindt plaats door het controleren van de handtekening of van de pin (bij gebruik geldautomaten en gebruik van een chip in plaats van een magneetstrip). Ook kan in bepaalde gevallen nog nadere identificatie plaats vinden door middel van bijvoorbeeld een paspoort. De handtekening wordt pas op de bon gezet als de transactie is geautoriseerd. Ter authenticatie vergelijkt de acceptant die handtekening met die achterop de creditcard (of eventueel die in het paspoort) en voert ook nog enige veiligheidscontroles uit.

Autorisatie
Autorisatie is er op gericht de transactie goed- of af te keuren. Bij gebruik van betaalautomaten wordt de autorisatie automatisch aangevraagd door na lezing van de creditcardgegevens en het intoetsen van het bedrag online verbinding te zoeken met de systemen van de creditcarduitgever. Die controleert op bestaanbaarheid van het creditcardnummer, eventuele blokkeringen, eventuele elektronische veiligheidskenmerken en op voldoende bestedingsruimte. Na autorisatie produceert de betaalautomaat een bon met doorslag of twee afzonderlijke bonnen, waarvan de kaarthouder er één moet tekenen indien de authenticatie zonder pin plaatsvindt. De ander is bestemd voor de eigen administratie van de kaarthouder.

Verwerking (clearing & settlement)
Hierna biedt de processor (namens de bank van de acceptant) de transactie aan op het internationale netwerk ter verwerking en verrekening. Dit noemen we clearing & settlement. Dat is er op gericht dat de issuer de acquirer betaalt, die zorgt voor de creditering van de rekening van de acceptant. Meestal betaalt de acquirer de issuer ook een vergoeding voor de gemaakte kosten: de �interchange fee�. Deze kan worden gezien als een vergoeding voor de kosten van autorisatie, verwerking en voor het debiteurenrisico. De issuer int het verschuldigde bedrag namelijk later bij zijn klant en loopt het risico van non-betaling, omdat het moment van betaling aan de bank van de acceptant v��r het moment ligt van de debitering van de rekening van de kaarthouder.